Валянціну Якаўлеўну Масолаву, галоўнага агранома філіяла “Харчавік-Агра” ААТ “Чырвоны харчавік”, можна на­зваць філосафам, калі паслухаеш, як яна разважае пра зямлю, ураджай, аб працоўных буднях вяскоўцаў. Сціплая, улюбёная ў сваю справу, яна не імкнецца да ўзнагарод, тым не менш кожны год — у ліку лідараў раённых спаборніцтваў. Вось і ў гэтым годзе Валянціна Якаўлеўна — лепшая сярод галоўных аграномаў сельскагаспадарчых i iншых арганiзацый у спаборніцтве на ўборцы ўра­джаю збожжавых і зернебабовых раслін.

Пра тое, што звяжа сваё жыццё з работай на зямлі, Валянціна Масолава была ўпэўнена яшчэ тады, калі басанож бегала на калгас­ную ферму дапамагаць маці “дая­рыць”. Там жа пастухом працаваў і бацька. Як і іншыя вяскоўцы, сям’я трымала немалую гаспадарку, таму сельскагаспадарчыя клопаты, гэтак жа, як і спрадвечная трывога за ўраджай, дзяўчынцы былі знаёмыя з дзяцінства. Таму яна ўпэўнена падала дакументы ў прэстыжную Горацкую сельгасакадэмію.

Пасля заканчэння ўстановы на працягу некалькіх год набіралася практычнага вопыту па агранаміі ад старэйшых калег у калгасе імя Арлоўскага на Кіраўшчыне. Потым была работа ў адной з гаспадарак Жлобінскага раёна, дзе Валянціна Якаўлеўна сустрэла сваю другую палавінку. З мужам у згодзе і пашане яны пражылі 30 год (у 2009-м гаспадара не стала), выхавалі двое дзяцей.

У “Харчавіку-Агра” Валянціна Масолава —больш за 20 год. Гераіня аповеду не з тых спецыялістаў, хто працуе па разнарадцы. Нагад­ваць — падсеяць, падкарміць, апрацаваць — не пра яе. Калі што, дык і сама нагадае начальству.

— На рабоце галоўнае — узаемапаразуменне, — дзеліцца аграном Масолава. — каб ты людзей разумеў, і яны цябе таксама.