Цудоўнае веснавое свята 8 Сакавіка ў доме Ірыны Канавальчык з СВК “Гігант” — пераможцы раённага спаборніцтва па выніках работы за 2016 год у намінацыі “Лепшы аператар па вырошчванні рамонтных цялушак” — і яе мужа Івана Мікалаевіча чакаюць з захапленнем. Рыхтуюцца да яго звычайна загадзя.

Падарункі і сувеніры прызначаюцца не толькі гаспадыні дома, але і дачушцы Дар’і, якая падаравала ўнука, і старэйшым жанчынам роду — Сафіі Пятроўне Юдзінай і Алене Сямёнаўне Канавальчык, да якіх абавязкова наведваюцца ў гэты дзень у госці. Аўтарытэт матуль у сям’і Канавальчыкаў непахісны. Кожная з жанчын не толькі пяшчотная, клапатлівая маці і бабуля, але і самаахвярная працаўніца, якая аддала на карысць гаспадаркі каля 40 напружаных год.

Сама Ірына Валянцінаўна, скончыўшы школу і стварыўшы сям’ю, стала прадаўжальніцай матчынай, а затым і свякроўкі прафесіі і адчувае сябе ў ёй на дзіва ўтульна. “У горадзе ніколі б не жыла, — заўважае мая суразмоўца. — Упэўнена, я на­ро­джа­ная для вёскі”. Спраўляючыся “на выдатна” з абавязкамі на ферме, Ірына Валянцінаўна паспявае таксама і з вялікай хатняй гаспадаркай, у якой не толькі птушка, але і цяляты, рагуля. “Каб добра жыць, трэба круціцца, — разважае жанчына. — Лежачы на печы, дабрабыт не пабудуеш”. Пры гэтым адзначае, што поспеху можна дасягнуць толькі ў той справе, якая выконваецца з жаданнем. Менавіта ў яе самой такое жаданне заўсёды прысутнічае. Як і большасць жанчын, мая субяседніца любіць кулінарыць, радаваць сям’ю смачнымі стравамі.

Нам толькі застаецца пажадаць, каб жыццёвы настрой Ірыны Валянцінаўны не губляў сваёй сілы, каб у яе самой і родных было моцным здароўе, каб праца ў сельгасарганізацыі і надалей прыносіла плён.

Алена КАРПЕНКА.
Фота Юрыя ЮРКЕВІЧА.

На здымку: падчас цырымоніі ўзнагароджання ў рамках злёту перадавікоў народнай гаспадаркі-2017.