7 чэрвеня — Дзень меліяратара

Без перабольшвання можна сказаць, што ААТ “ПМК-84 Водбуд” для А.М. Капітонава (на фота), галоўнага механіка арганізацыі, стала другім домам: сюды ён прыйшоў зусім яшчэ маладым цяпер ужо ў далёкім 1979 годзе. Зрэшты, “ісці” давялося няшмат, бо сам ён — жыхар мясцовы: нарадзіўся і жыў у Туголіцы. Праўда, спачатку працаваў у горадзе, а пасля ажаніўся і знайшоў сабе прымяненне на малой радзіме. Як кажуць, дзе нарадзіўся, там і згадзіўся.

Разгледзеўшы ў Анатоліі Міхайлавічы чалавека адказнага і прынцыповага, яго спачатку прызначылі начальнікам гаража, і вось ужо амаль 15 год як ён працуе ў пасадзе галоўнага механіка. У падначаленні Капітонава каля 30 меліяратараў: механізатараў, вадзіцеляў, слесароў — усіх тых, хто мае дачыненне да тэхнікі. У гэтыя дні, па словах галоўнага механіка, меліяратары задзейнічаны на рэканструкцыі ракі Валчанкі.Там працуе ўся тэхніка: вядуцца ворыўныя работы, дыскаванне, папраўляюцца каналы, збудаванні, выконваюцца іншыя неабходныя ў гэтым выпадку работы.

— Праца меліяратара не з лёгкіх, — заўважае мой суразмоўца, — але людзі прызвычайваюцца і, як у кожнай прафесіі, знаходзяць свае станоўчыя бакі. Больш таго, хацелася б, каб работы ў нас было болей, асабліва ў зімовы перыяд. Для нарошчвання аб’ёмаў выконваем не толькі тую, што маецца ў раёне, але шукаем у іншых рэгіёнах Магілёўшчыны, куды выязджаем са сваёй тэхнікай.

З цеплынёй гаворыць Анатоль Міхайлавіч пра свой калектыў, дзе побач з вопытнымі работнікамі працуюць маладыя. А як асабіста ён адносіцца да даручаных абавязкаў, шмат гаварыць, лічу, залішне. Дастаткова і таго, што па выніках работы працоўных калектываў раёна за мінулы год Анатоль Міхайлавіч Капітонаў удастоены звання “Лепшы інжынерна-тэхнічны работнік меліяратыўнай сістэмы”.

А дома ён — цудоўны муж, выдатны бацька і клапатлівы дзядуля для траіх унукаў. Зрэшты, сын Анатоля Міхайлавіча таксама пайшоў па бацькавай дарозе — працуе ў той жа арганізацыі механікам.

Алена КАРПЕНКА. Фота Сяргея ПАДАЛЯКА.