Аператар машыннага даення малочна-таварнай фермы “Савічы” філіяла “Харчавік-Агра” ААТ “Чырвоны харчавік АграСэрвіс” Ала Шурын удастоена ганаровага звання “Чалавек года Магілёўшчыны”

Узнагароду працаўніцы аграрнай галіны ўручылі ў Магілёве сёння падчас цырымоніі ўзнагароджання пераможцаў штогоднага абласнога конкурсу па прысваенні ганаровага звання “Чалавек года Магілёўшчыны”, якая адбылася ў рамках мерапрыемства, прысвечанага святкаванню 85-годдзя Магілёўскай вобласці.  

Той факт, што на высокае, пачэснае званне ад Бабруйскага раёна была вылучана кандыдатура працаўніцы сельскай гаспадаркі, яшчэ раз пацвярджае — пашаны заслугоўвае любая прафесія, галоўнае, каб чалавек, які ёй валодае, рабіў сваю справу найлепшым чынам, дасягаў высокіх вытворчых паказчыкаў дзеля дабрабыту раёна, вобласці і краіны, прытрымліваўся  агульначалавечых каштоўнасцяў. 

Вышэйпералічаным крытэрыям Ала Шурын спаўна адпавядае. Прыйшоўшы ў сельскую гаспадарку ў маладым узросце, аператар машыннага даення філіяла “Харчавік-Агра” (у філіяле больш за 10 год) не здала высокіх пазіцый нават стаўшы пенсіянеркай. І хіба хто рызыкне сказаць, што гэта не працоўны подзвіг — з дня ў дзень, на працягу амаль сарака гадоў (25 адпрацавала ў калгасе “Перамога”, цяперашнім ААТ “Міхалёўская Ніва”) прыходзіць на ферму і не проста выконвае ўскладзеныя абавязкі, а робіць гэта найлепшым чынам. Даярка — прыклад для свайго калектыву і ўсяго раёна.

— Працалюбству абавязана найперш бацьку Міхаілу Мельнічонку, — дзеліцца  гераіня аповеду. — У свой час ён быў калгасным жывёлаводам, перадавіком вытворчасці, узнагарод меў — не пералічыць! Да таго ж вельмі важна — цягнуцца да справы, якой займаешся, рабіць яе з задавальненнем, а ў маёй прафесіі — яшчэ і любіць жывёлу.

Родам Ала Міхайлаўна з аграгарадка Іванаўка. Там нарадзілася і вырасла, там жыве цяпер. На адной з ёй вуліцы пусціла карані старэйшая дачка Вольга. Па прыкладзе маці яна пайшла ў жывёлагадоўлю, неаднойчы станавілася  пераможцай раённага спаборніцтва ў намінацыі “Лепшая маладая даярка” і вось ужо цягам пяці год загадвае МТФ “Савічы”.

Назіраючы за галіной “знізу”, параўноўваючы колішні і цяперашні падыход да жывёлагадоўлі, Ала Міхайлаўна адзначае станоўчыя перамены. Жывёла цалкам забяспечана кормам. Апошняга не толькі ўдосталь, але якасны, разнастайны, што перш за ўсё ўплывае на велічыню надояў.

З захапленнем і разуменнем расказвае перадавая даярка пра кіраўніцтва гаспадаркі, патрабавальнасць і дабразычлі­васць людзей, якія ўсклалі на сябе абавязак быць у галаве калектыву.

— Ад такога стаўлення хочацца яшчэ лепей працаваць, дасягаць яшчэ большых надояў, — кажа субяседніца.

А вось прымусіць сябе пакінуць працоўнае месца і пераключыцца толькі на хатнія справы, да чаго настойліва заклікаюць дзеці, перадавік вытворчасці  пакуль не гатова. “Не адважваюся пакінуць  сваіх рагуль, — з усмешкай кажа субяседніца, —  дый у калектыве мне весялей, жыццё ярчэйшае”.

У групе гэтай худзенькай жанчыны аж 140 кароў! Акрамя таго што падаіць і дагледзець (працоўны дзень пачынаецца а 4-й гадзіне), за кожнай трэба прасачыць, каб раптам не захварэ­ла, з кожнай пагаманіць, прылашчыць — прывязное ўтрыманне ў гэтым пераважае над сучасным беспрывязным. Затое ў адказ даярка атрымлівае вялікае малако — надой на адну рагулю за 2022 год склаў болей за 7 700 кілаграмаў.

— Ала Міхайлаўна — прафесіянал сваёй справы, гонар нашага калектыву, — характарызуе аператара машыннага даення галоўны заатэхнік Міхаіл Іванавіч Бандарчук. — Сама дасягае высокіх надояў і моладзь гэтаму вучыць: падказвае, раіць, дапамагае. Так што высокага звання “Чалавек года Магілёўшчыны” спаўна заслужыла. 

Алена КАРПЕНКА.

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован.

Этот сайт использует Akismet для борьбы со спамом. Узнайте, как обрабатываются ваши данные комментариев.