Пра наркотыкі колькі б ні гаварылі, у якім ракурсе б ні падавалі гэтую тэму, яна датуль чалавекам успрымаецца павярхоўна, пакуль не кранае яго сям’і. Так, на жаль, мы ўстроены. А калі апошняе здараецца — бязмежная трагедыя. Гора і роспач для родных, зламанае жыццё, а то і яго страта для тых, хто не змог супрацьстаяць абставінам, паддаўся спакусе. Менавіта таму пісаць пра наркотыкі, заклікаць дзяцей — яны ў групе рызыкі найперш — не спакушацца на тое, што ў выніку сапсуе жыццё, у сваёй газеце не стамляемся. Тэма наркотыкаў — сусветна-актуальная, і гэта ведае кожны. А вось якая шырыня і глыбіня яе межаў прымяняльна да нашага раёна — мы паспрабавалі высвет­ліць у старшага ўпаўнаважанага групы наркакантролю і супрацьдзеяння гандлю лю­дзьмі Баб­руйскага РАУС А.В. Трэшчанкі.

— Аляксандр Васільевіч, наколькі актуальная тэма наркотыкаў для нашага раёна?

— Актуальная і сама па сабе, і таму, што раённая тэрыторыя размяшчаецца вакол горада. Злачынствы з удзелам наркотыкаў маюць месца, часцей звязаныя з іх спажываннем. Калі гаварыць пра незаконны іх абарот, то па выніках мінулага года такіх злачынстваў было выяўлена 8 — прыкладна столькі, як і штогод. Пераважная частка затрыманых па гэтай прычыне на тэрыторыі раёна асоб былі менавіта бабруйчане: альбо прыязджалі ў сельскую мясцовасць на дачы, альбо наведваліся да вяскоўцаў у госці.

— Якое пакаранне панеслі ўчыншчыкі мінулагодніх злачынстваў?

— Па адной справе — частка 3 арт. 328 — суда яшчэ не было. Астатнія злачынствы адносяцца да часткі 1 гэтага ж артыкула — захаванне наркотыкаў. Іх віноўнікі ў асноўным асуджаны да пакарання волі на тэрмін ад 2 год. Аднаму грамадзяніну — раённаму жыхару — суд прысудзіў абмежаваць волю, таму ён знаходзіцца, як кажуць у народзе, на хіміі.

— Ці можаце прывесці прыклад таго, як, паддаўшыся спакусе лёгкай нажывы, чалавек скалечыў сваё і родных жыццё?

— Якраз-такі адзін з апошніх выпадкаў — цяжкае злачынства. Яго ўчыніў бабруйчанін, дастаткова забяспечаны, здавалася б, чалавек. У свае 20 з гакам — дырэктар невялічкай фірмы, уласнік кватэры, аўтамабіля. Аднак захацелася лёгкіх грошай — у яго адабрана буйная партыя наркотыкаў, якія перавозіў у машыне. У выніку — зламанае маладое жыццё. Пакаранне за такое злачынства — пазбаўленне волі на тэрмін ад 8 год. Судовага пасяджэння яшчэ не было, таму прыгавор наперадзе. Але ў любым выпадку надзвычай жорсткі.

— Насвай — гэта наркотык?

— Насвай не наркотык. Крымінальнай адказнасці за яго няма. Але прадугледжана адміністрацыйная адказнасць за захаванне, спажыванне і продаж. Могуць таксама паставіць на ўлік у наркалагічны дыспансер, бо нас­вай здольны ўздзейнічаць на псіхіку чалавека, змяняць яго паво­дзіны.

— Раней, наколькі ведаю, тыя, хто тым ці іншым чынам быў звязаны са спайсамі, маглі ўхіліцца ад адказнасці з-за таго, што не ўсе іх віды афіцыйна прылічваліся да наркатычных сродкаў.

— Сапраўды, да некаторага часу такая магчымасць была. Адказнасць прадугледжвалася толькі за наркатычныя сродкі канкрэтнага складу. Каб працягваць свой брудны бізнес, вытворцы крыху мянялі формулу рэчыва, і атрыманае ўжо не падпадала пад афіцыйны спіс псіхатропаў. Але з некаторага часу ў заканадаўства былі ўнесены змены, і цяпер любая формула псіхатропу лічыцца забароненай. Так што гэтая лазейка перакры­лася.

— Ці дапамагае насельніцтва ў выкрыцці такога роду злачынстваў?

— Вядома ж, дапамагае. Людзі тэлефануюць, паведамляюць, пад­казва­юць. Ананім­насць ім гарантавана.

— Ваша служба толькі выкрывае злачынствы, звязаныя з наркотыкамі, ці і вядзе прафілактычную работу з вяскоўцамі?

— Прафілактыка ў абавязковым парадку, і заключаецца яна, ў асноўным, у правядзенні размоў з грамадзянамі. Часцей за ўсё выступаем ва ўстановах адукацыі. Акцэнт робім на дзяцей і падлеткаў — той катэгорыі, якая толькі пачынае фарміраваць свой светапогляд, каб у далейшым мець здаровае грамадства, здаровую нацыю. Дадам таксама, што вельмі важна, каб прафілактычную работу з дзецьмі вялі самі бацькі — праз даверлівыя размовы, уласнае непрыняцце наркотыкаў, тлумачэнне іх сутнасці і непапраўнай шкоды для чалавека. Думаць, што ваша хата з краю, у маёй сям’і такое не здарыцца — памылкова. А дзейнічаць, калі бяда здараецца, як правіла, позна і безвынікова.

Размову вяла Алена КАРПЕНКА.