Шмат клопатаў у «Лепшага заатэхніка»

Гэтага пачэснага звання па выніках работы за мінулы год удастоена галоўны заатэхнік філіяла “Агракамбінат КХП” ААТ “Бабруйскі камбінат хлебапрадуктаў” Валянціна Васілеўская.

І незнарок — у гаспадарцы значна павысілі, у параўнанні з 2015-м годам, вытворчыя паказчыкі ў малочнай і мясной галіне. А хто як не заатэхнік арганізуе і накіроўвае работу жывёлаводчых калектываў, кантралюе ход выканання тэхналагічных патрабаванняў кармлення, выпайкі жывёлы… Без тэхналогій, па словах Валянціны Георгіеўны, цяпер аніяк. Тым больш што гаспадарка далучылася і строга прытрымліваецца рэспубліканскіх рэгламентаў вытворчасці малака, аднаўлення і вырошчвання жывёлы. Гэтая акалічнасць, вядома ж, накладвае дадатковую адказнасць на ўсіх, хто задзейнічаны ў галіне. У калектывах шмат давялося тлумачыць, што працаваць па іншаму цяпер нельга, і людзі зразумелі. Бясконца вучацца, набываючы новыя прафесійныя веды, і самі заатэхнікі. Акрамя Валянціны Георгіеўны, у гаспадарцы працуюць яшчэ два спецыялісты такога профілю. Поспехаў лёгкіх не бывае, упэўнена мая суразмоўца, але калі яны дасягаюцца, усведамляеш сваю значнасць і адчуваеш задавальненне ад справы, якой прысвяціў жыццё.

Справы нялёгкай. І таму што сельска­гаспадарчая праца і ў прынцыпе не бывае лёгкай, і таму што жывёлаводчыя аб’екты філіяла “Агракамбінат КХП” размяшчаюцца ў дастаткова шырокіх геаграфічных межах — малочна-таварныя фермы ў Рымаўцах, Багушоўцы, Пабокавічах, Баранавічах, Емяльянавым Мосце, комплексы ў Баранавічах і Дойнічава, ферма па адкорме — у Пятровічах, па вырошчванні мясной скаціны — у Калінаўцы. Плюс да гэтага 2 фермы па адкорме свіней і птушкафабрыка. Каб своечасова патрапіць на работу (ад месца жыхарства да Гарбацэвічаў — 18 км) і ахапіць прафесійнай увагай усе аб’екты, працоўны дзень галоўнага заатэхніка пачынаецца надосвітку і заканчваецца далёка за звыклыя для гараджаніна 17.00. Пры гэтым Васі­леўскія, як і пераважная большасць вясковых сямей, трымаюць хатнюю гаспадарку, займаюцца агарод­ніцт­вам, на што таксама даводзіцца знаходзіць час.

Але гэта не перашкода для звыклага да працы чалавека. Тым больш калі ў памочніках — клапатлівы муж, вадзіцель гэтай жа гаспадаркі. Зрэшты, менавіта дзякуючы другой палавінцы гераіня аповеду апынулася на Бабруйшчыне і ўвогуле — у Беларусі. Гэта ён, служачы ў арміі ў Расійскай Федэрацыі, прапанаваў дзяўчыне з Цвярской вобласці сэрца і руку і паклікаў да сябе на радзіму. Жыць маладая сям’я стала ў Гарохаўцы, у пабудаваным з дапамогай гаспадаркі доме. працаваць пайшлі ў мясцовую сельгасарганізацыю — калгас “Гарохаўскі”. Валянціна Георгіеўна — заатэхнікам-селекцыянерам, затым давялося паспрабаваць сябе ў іншых сельскагаспадарчых прафесіях: экспедытара, даяркі. У 1992 годзе мая субяседніца ўзначаліла комплекс “Каменка” і адначасова працавала галоўным заатэхнікам. Пасля таго як у 2005 годзе іх калгас далучылі да аднайменнага саўгасу, комплекс закрылі, а Валянціне Георгіеўне, пасля некаторага перапынку, прапанавалі пасаду заатэхніка-селекцыянера ўжо ва ўзбуйнёнай гаспадарцы, затым там жа — галоўнага заатэхніка. У тым, што са сваімі абавязкамі мая суразмоўца спраўляецца, сумнявацца не даводзіцца. І галоўнае таму пацверджанне — узнагарода райвыканкама за сумленную працу.

Алена КАРПЕНКА.
Фота Юрыя ЮРКЕВІЧА.

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован.

Этот сайт использует Akismet для борьбы со спамом. Узнайте, как обрабатываются ваши данные комментариев.