Сярод пераможцаў сёлетняга раённага спаборніцтва і звяно аператараў зернесушыльных установак філіяла “Агракамбінат КХП” ААТ “Бабруйскі камбінат хлебапрадуктаў” у складзе старшага аператара Г.І. Міхалапа і аператара В.М. Ерша.

Сустрэўшыся напярэдадні з работнікамі гаспадаркі, праз чые рукі прайшоў літаральна ўвесь ураджай зерневых і не толькі, мы пацікавіліся ў Генадзя Іванавіча і Васіля Мікалаевіча, ці падаўся ім сёлетні ўборачны сезон напружаным — усё ж такі сонца і спякоты было як ніколі.

Аказалася, што апошняе, хоць некалькі і спрасціла работу аператараў КЗС-30 — зерне было сухім ужо на корані, аднак напружанасці не ўбавіла. Сабраны ўраджай патрабуе дапрацоўкі, таму, перш чым паставіць зерне ў якасці дзяржзаказу ці змясціць у сховішча як насенны матэрыял на будучы год, усё яго прыйшлося ачысціць. А гэта зна­чыць, што праз зернесушыльны комп­лекс у гэтую ўборачную кампанію аператары прапусцілі больш за 700 тысяч тон трыцікале, каля 2600 тон азімага жыта, болей за 950 тон аўсу, за 420 — ячменю, 523 тоны зернебабовых, а таксама 80 тон бабоў, больш за 16 — лубіну, 70 тон сурэпіцы і азімага рапсу. Працавалі з сямі гадзін раніцы і, здаралася, да апоўначы, каб у новы дзень заступіць на працу з цалкам ачышчанымі ад зерня пляцоўкамі. Вядома ж, было нялёгка, але дапамагалі прыроджаныя загартаванасць, вынослівасць, прынцыповасць у дасягненні пастаўленай мэты, усведамленне ўскладзенай на іх адказнасці і набыты за гады вопыт.

Што да Генадзя Іванавіча, то ён абслугоўвае КЗС-30 з моманту з’яўлення комплексу ў гаспадарцы. А гэта не многа не мала — 10 год. Вядома ж, старшы аператар не толькі добра засвоіў тэхналагічныя патрабаванні да кожнага з відаў работ на комплексе, але ведае ўсе “хітрыкі” абсталявання і тое, як вырашыць праблему, калі такая раптам ўзнікае.

Чатыры гады работы на зернесушыльным комплексе за плячыма памочніка старшага аператара. Нягледзячы на тое, што Васіль Мікалаевіч ужо год як на заслужаным адпачынку — да гэтага на працягу 14 год адпрацаваў слесарам па абслугоўванні сельгастэхнікі — у сезон жніва ён незаменны ў гаспадарцы.
Зрэшты, майго суразмоўцу гэта і радуе:

— Асесці дома пасля шматлікіх гадоў працы не так проста, — заўважае
В.М. Ёрш. — Сумна бывае: дзеці выраслі, жывуць самастойна. Так што на прапанову дапамагчы на сушцы зерня адгукнуўся з задавальненнем.

Генадзь Іванавіч гэтым часам, пасля таго як хлябы ўбраны, займаецца сваёй звыклай вадзіцельскай справай — дастаўляе да ферм аператараў машыннага даення (якраз за гэтым мы яго і засталі). Не магу не адзначыць і тое, што старшы аператар зернесушыльнага комплексу не толькі сумленны работнік агракамбіната, але і цудоўны бацька. Разам з жонкаю Таццянай яны выхоўваюць шасцёра дзяцей, старэйшы з якіх у гэтым годзе стаў навучэнцам каледжа, наймалодшы пайшоў у першы клас. І хто ведае, можа праз гады сярод перадавікоў сельскагаспадарчай вытворчасці раёна будуць і нашчадкі Генадзя Іванавіча.

Алена КАРПЕНКА. Фота Юрыя ЮРКЕВІЧА.